joep claessen


GROETEN UIT......ALGORFA (Spanje)


januari 2007

Wie is Joep Claessen                  
Arnold Claessen, mijn vader, een geboren en getogen “Boesjenaar”, verhuisde 1946 met zijn gezin
(moeder, broer van 2en ik,4 jaar) naar Lindenheuvel/ Geleen. Geld verdienen “op de koel”,
ook om zo een huis te kunnen bouwen in Koningsbosch. In 1954 was het dan zo ver, we verhuisden
naar de Prinsenbaan Zuid. Ik had net de lagere school verlaten en was aangemeld bij het Bisschoppelijk
College in Sittard. Ik was enkele jaren de enige van Koningsbosch en zocht daarom mijn vriendjes
in Sittard en omgeving. Dat werd anders toen ik lid werd van de voetbal- en studentenclub van de Boesj.
Spannende en interessante jaren volgden toen.

 

Ik neem aan dat je nu niet meer aan het arbeidsproces deelneemt, maar wat heb je al die jaren gedaan

Mijn industriële loopbaan begon in 1964 bij Philips in Eindhoven. Een paar later kwam mijn
toenmalige vriendin en huidige vrouw, Nelly Goertz uit Putbroek, ook naar Eindhoven.
1974 verhuisden we naar Hamburg, ik werd logistiek manager van een Philips-fabriek in Hamburg.
Ons gezin was ondertussen uitgebreid met twee zonen van 2 en 1 jaar. Daarna heb ik gewerkt in
Kassel, Madrid, Baarn, Mainz en Wuppertal. In 1999 heb ik een punt gezet achter mijn loopbaan.
De laatste 10 jaar was ik lid van de directie van een chemische Bedrijf( o.a. Erdal, Tana, Rex ,
Grünfrosch en Froggy zijn merknamen van haar producten).

 

Waar wonen jullie            
Nelly was in 1990 weer gaan werken en woonde in ons appartement aan de Keizersgracht in Amsterdam.
Donderdags kwam zij met de trein naar Mainz en ´s zondags bracht ik haar naar het station.
In 2001 is ook Nelly gestopt en zijn we verhuisd naar Maaseik. 1999 kochten we een “Finca” in Algorfa,
een klein plaatsje 45 km ten zuiden van Alicante in Spanje. We vliegen een aantal keer per jaar heen
en weer tussen beide woonplaatsen.

 

onze Finca



Je hebt al lang geleden “de Boesj” verlaten…. kom je nog wel eens op “de Boesj”

In 1964 ben ik vertrokken. Toen mijn ouders nog leefden waren we regelmatig met het hele gezin
bij hun op bezoek. Helaas moesten beiden op nog jonge leeftijd, zonder afscheid, vertrekken van
deze wereld. Na 1983, de dood van moeder, waren we er nog maar zelden.
Nu we in Maaseik wonen, kun je er ons vaker aantreffen.
Zo ontmoetten we laatst Griet en Frits Coenen. Frits speelde 45 jaar geleden met mij in de voetbalclub
en was ook in lid van de studentenvereniging! We hadden en hebben veel te vertellen!

 

Jullie zullen wel een aardig woordje Spaans spreken

We spreken een beetje Spaans ( Nelly wat meer) maar omdat onze buren in Algorfa hoofdzakelijk
Franstalige Zwitsers, een paar Belgen, Nederlanders en Duitsers zijn, wordt Spaans nauwelijks gebruikt.
De laatste jaren is er overigens een enorme toename van mensen uit Engeland die aan de Costa´s gaan wonen.
De Spanjaarden spreken daarom graag Engels met alle buitenlanders!

 


Actief in het zwembad



Hoe ziet een Spaanse dag voor jullie eruit
Nelly en ik zijn actief in de pc/internet wereld. Deze kennis stellen wij onze leeftijdgenoten
hier graag ter beschikking en er wordt dan ook veel gebruik van gemaakt.
Onze Finca vraagt veel aandacht en onderhoud. Je bent hier genoodzaakt zoveel mogelijk
zelf te doen. De Spanjaard leeft van de ene dag in de andere.
Afspraken met hem maken om iets te komen doen is makkelijk, helaas weet je nooit wanneer hij komt!

De tuin


In Maaseik zijn we, behalve op feestdagen, in de zomermaanden.
We fietsen graag en dat kun je in de omgeving heel goed.
Familie en vrienden wonen niet al te ver van Maaseik.

 

Wonen er veel Nederlanders bij jullie in de buurt

Zoals ik net al aangaf, in de directe omgeving wonen slechts een handvol Nederlanders.
Er zijn wel “Nederlandse clubs” maar daar hebben we ons nog niet aangemeld.
Overigens hebben we in Algorfa meer Belgische buren dan in Maaseik.

 

Wil je nog wat zeggen

Jullie initiatief het verleden met het heden van de “Boesj” via de website te verbinden
vind ik uitstekend. Onze zonen Mark en Frank die ondertussen 34 en 32 jaar zijn hebben
zo een beter historisch inzicht gekregen waar hun (voor)ouders vandaan kwamen.
Ik denk dat menig (oud)-Boesjenaar er ook blij mee zal zijn.    
Veel succes ermee

 

Joep bedankt.

Geen “bedankt” want ik heb het met veel plezier geschreven!

Hasta luego

Joep

Ons gezin

Paella