marion van cruchten

GROETEN UIT........PEY


Marion van Cruchten   
Waarvan kennen we Marion van Cruchten...
Ik ben geboren en getogen op de Boesj, getrouwd met Henk Kentjens (ook
geboren en getogen op de Boesj) en samen hebben we drie kinderen gekregen. In
1985 zijn wij naar Pey verhuisd en daar wonen we nog steeds.


 

Je hebt nog op latere leeftijd de opleiding sieraad en productvormgeving aan
de Academie beeldende kunsten Maastricht gedaan, was je altijd al creatief
bezig…

Latere leeftijd... Het leven begint pas bij 40!!
Ja de creativiteit heeft altijd al in mij gezeten, en nadat de kinderen
groot waren werd het voor mij tijd om deze creativiteit tot volle wasdom te
laten komen.



Hoe was het te werken/leren tussen al die jongeren..
Leeftijd is niet echt van belang in deze studie, in de kunst of toegepaste
kunst speelt leeftijd geen rol, het enige wat van belang is, is je werk, je
passie en je mentaliteit..
Met de jeugd heb ik altijd prima mee kunnen opschieten en de contacten die
ik nu nog steeds met mensen van de academie heb is alleen maar de jeugd. Het
voordeel is als je met de jeugd omgaat voel je jezelf ook jonger.

 

Na 5 jaar heb je de studie succesvol afgesloten.en dan.wat ga je dan doen
met zo'n opleiding…

Een opleiding op de kunstacademie wordt altijd afgesloten met een
presentatie(expositie) dit is van belang om te leren hoe je zo'n presentatie
moet voorbereiden, en ook om geïnteresseerde binnen te halen. Op die manier
krijg je je eerste bekendheid, je moet dan ook zorgen dat je jezelf zo goed
mogelijk presenteert.
Bij mij was het al 5 min. na de opening van onze expositie dat de eerste
galeriehouder mij een aanbod deed om bij haar te exposeren, daarna volgde
nog een paar.
Na zo'n expositie in een galerie komen weer andere aanbiedingen en zo werkt
het door als een soort sneeuwbal.
Een van die aanbiedingen was van de provincie Limburg, zij vroegen mij of ik
de limburg cultuurprijs 2005 wilde ontwerpen en maken. Dit heb ik vervolgens
gedaan en hij werd op de jongere cultuurdag in Sittard uitgereikt door
Odiele Wolfs.
Hierop volgde weer de volgende aanbieding of ik wilde exposeren in het Huis
voor de Kunsten, vervolgens werd ik geselecteerd om mee te gaan naar Milaan
waar jaarlijks een grote designbeurs plaats vind.
Op dit moment terwijl de expositie in het huis voor de kunsten loopt bereid
ik mijzelf alweer voor op de 100% Designbeurs in Rotterdam.


Op het ogenblik heb je  in Roermond een expositie wat moeten we ons hierbij
voorstellen...

De expositie bevat twee collecties waarvan een de "forgotten memories"is, de
andere collectie is "revalue"
De collectie "forgotten memories" is een serie sieraden, gebaseerd op
herinneringen aan mijn kindertijd.
De collectie "revalue" is een serie sieraden gemaakt van waardeloos geworden
bonnetjes van de supermarkt.
Het sieraad dat ik maak bepaald welk materiaal ik hiervoor gebruik, het is
voor mij van groter belang dat de uitstraling en het gevoel dat ik wil
overbrengen klopt, dan het prijskaartje.

 

Je partner Henk is ook ene echte Boesjerjông, wat doet Henk ik het
dagelijkse leven.

Henk is leraar elektrotechniek aan de Gilde opleidingen in Roermond. Verder
is Henk een echte handyman, in de afgelopen jaren heeft hij ons hele huis
verbouwd, en hij verricht voor mij ook vaak hand en spandiensten als ik een
grote opdracht heb of een expositie in elkaar moet zetten. Onze ontspanning
vinden wij in het dansen, wij dansen samen drie keer per week bij de
dansschool Clara Lamar in Echt en in Sittard. Ook in het fietsen vind hij
grote ontspanning hij trekt er zo nu en dan eens op uit om een grote
fietstocht te maken.
 


Kom je nog wel eens "op de Boesj"..

Ja natuurlijk kom ik nog op de Boesj, hier liggen toch nog altijd mijn roots.



Wil je nog iets zeggen..

Achter elk van mijn kunstwerken zit een diepere gedachte, het kunstwerk zelf
is de buitenste laag. De meeste mensen komen niet verder dan de buitenkant
en beoordelen dan ook enkel deze buitenste laag. Maar net als zoveel dingen
gaat het niet om de buitenkant maar om het geheel. Mijn werk is ook een
stukje autobiografisch, zelf word ik ook vaak geconfronteerd met het feit
dat mensen enkel op de buitenkant, het oppervlakkige, oordelen. Een
huismoedertje uit een Limburgs dorp: dat is de buitenkant, de binnenkant
hebben nog weinig mensen gezien. Mijn expositie geeft een paar inzichten
over wat er binnen in mij zit, maar het hele plaatje ken ik alleen nog zelf.
 
Bezoek ook eens mijn website

forgotten memories: het “blazen” van een paardenbloem

forgotten memories: kransje gemaakt van madeliefjes

forgotten memories: kauwgumbel

revalue: bracelet, gemaakt van coupons

revalue: necklace, gemaakt van coupons

revalue: broche “stimorol” met zilveren rand




Marion bedankt en nog veel succes.