peet offermanns

December 2007



 Peet Offermanns
 (21-09-1945)

Hallo Boesjerluu, het is al een hele tijd geleden dat ik de Boesj heb verlaten, maar toch vind ik het leuk om op deze manier een bijdrage te mogen leveren aan de website.

Enige tijd geleden was ik door het overlijden van mijn zwager Jan Wilms weer in mijn geboortedorp. Tijdens dit verblijf heb ik kennis gekregen van het bestaan van koningsbosch.nl. Ook heb ik een foto op de website gezien van mijn beide opa's,
Michael van Kruchten en Math Offermans.
Het kon niet missen mijn broer Frits (65) lijkt als twee druppels water op opa van Kruchten.
  

 
Ik was vier jaar toen wij verhuisden naar Geleen.
Mijn ouderlijk huis stond aan de Haverterstraat, daar, waar nu Pit en Mia Vergossen-Reijans wonen.
Het huis was jarenlang herkenbaar door de hoogste populier van de Haverterstraat, deze was ook heel goed
te zien vanaf de Prinsenbaan.
Het jongetje in de kruiwagen op de foto ben ik Peter, 3 jaar oud.
Frits, mijn broer is de andere en die is vijf jaar.
De hond Johnny, is door smokkelaars het zwijgen opgelegd, want bij ons achter was een
smokkelaarsroute. Jhonny die sloeg iedere keer aan als hij wat hoorde en dat is dan vervelend voor smokkelaars.                                  

            Voor ons ouderlijk huis in 1947

                                 Winter 1947

Het huis op de achtergrond staat aan de Koestraat.



In 1953 is mijn zus Lies Offermanns met Jan Wilms getrouwd. Toen die nog verkering hadden en die wilde
erop uit, dan moest ik altijd van mijn moeder met hun mee. Dus als er van Geleen naar Boesj werd gefietst
dan zat ik bij Jan voorop de stang. Toen ze getrouwd waren ging ik op de vrijdag of zaterdag met de "koelbus"
naar de Boesj en op zondag met de avondshiegt weer naar Geleen.

Ik ben met 16 jaar en vijf maanden in dienst gegaan van de Marine.
In 1965 ben ik voor een jaar naar Suriname gegaan. De Limburgse meisjes wilden hun geboortegrond eigenlijk
niet verlaten en ik was vaak weg en avontuurlijk van aard, zodoende heb ik, toen ik in 1967 weer voor
18 maanden naar Curaçao werd uitgezonden mijn hart verloren aan een Hollands meisje die met haar ouders
daar woonde. Dat in Rotterdam geboren meisje, daar heb ik nu al 40 jaar verkering mee.
In 1969 zijn we in Geleen getrouwd en ons feest hebben we gegeven in kasteel Elsloo.

We hebben twee kinderen Jacqueline en Richard. Jacqueline lijkt als twee druppels water op
Mary van Lies en Jan Wilms, en onze zoon Richard kon wel een broer van  Math Wilms zijn.
Inmiddels hebben we vier kleinkinderen. Dit was dan in vogelvlucht mijn levensloop tot heden.(2007)


Mijn beide opa's namen waren officieel eigenlijk anders. Toen ik in 1962 in dienst trad bij de
Koninklijke Marine heb ik dat ontdekt. De officiële namen van mijn moeder was toen Sibilla Von Kruchten
en mijn eigen naam was Peter Offermanns dus met dubbel nico. Op mijn vraag waarom
dat nu zo was kreeg ik te horen dat de namen waren aangepast omdat mijn moeder was geboren in
Heinsberg (D) 1913 en mijn vader in Ratheim (D) 1911.
De grenzen waren toen nog wat anders en de mensen gingen daar wonen waar tijdelijk werk was.
Bij het vestigen van mijn opa's in Nederland zijn die namen op de Nederlandse manier in de
dagelijkse omgang gebruikt.
 

Ik heb ook veel interesse in het boek over de oorlog  "de Boesj vertëlt" dat in december 2007
gepresenteerd wordt.
Ons ouderlijk huis is gevorderd geweest door de bezetters. (mijn vader had het daarom ook altijd over die moffen)
De “ordscommandant” had een gedeelte van ons huis in gebruik en in de varkensstal was een bergplaats
gemaakt waar gezochte personen zich verstopte. Want daar werd nooit gezocht. Volgens verhalen van mijn
vader heeft mijn moeder diverse documenten kunnen vervalsen. Zij was heel goed in het zetten van valse
handtekeningen en de nodige stempels lagen klaar voor gebruik. Thuis werd hier niet veel over gesproken.
Dit heb ik ontdekt toen ik een van mijn rapporten aan mijn vader gaf om af te tekenen.
Mijn vader zei toen tegen mij ,, laat mam het maar doen ik ga nu slapen".
Ik wilde dat niet, ik was bang dat het ontdekt zou worden. Waarop mijn vader zij. dat merkt niemand jongen,
je moest eens weten hoeveel valse handtekeningen mam heeft gezet en stempels van die moffen heeft gebruikt
om papieren en slachtvergunningen te vervalsen en het leukste is die moffen hebben dat nooit gemerkt.
Als jongen had ik altijd goede oren en veel verhalen gehoord over de oorlog, normaal werd ik vaak weggestuurd
als de grote mensen aan het praten waren. Was er wat alcohol in het spel, dan werd daar minder opgelet.
Ik heb zo wel het een en ander gehoord. Werd ik wat nieuwsgierig en ik vroeg wat, dan moest ik alsnog
vertrekken want dan was dat niet voor mijn oortjes bestemd.
De pasjes die mijn moeder vervalste waren passeerbriefjes die je moest hebben om de Boesj op of
af te komen in de oorlog. Toen ons huis werd gevorderd door de 21 jarige officier die ordscommandant
was gingen mijn vader en moeder eerst inwonen bij opa en oma van Kruchten.
De kok die ingekwartierd was kon niet koken en had geen pannen.
Dus moest mijn moeder die taak op zich gaan nemen. Mijn vader en moeder met kinderen sliepen toen in de
kelder met als voorwaarde dat bij een luchtaanval iedereen in de kelder mocht schuilen.
Van de benzineopslag is door de mensen van de Boesj ook veel gebruik gemaakt.
Bij het opmaken van de voorraad werden de jerrycans alleen maar opgetild.
Controle op inhoud was er niet dus er is heel wat keren water voor benzine aangezien.
Het waarschuwen van mijn moeder door de ordonnans en het ontdekken van de benzinediefstal heeft
de ordonnans niet overleefd.

Wat ik verder nog weet is dat tegen het einde van de oorlog mijn ouders zijn gewaarschuwd door
de ordonnans ( volgens mijn vader de enige goede mof die hij in de oorlog is tegen gekomen.)
Hij heeft toen alles van waarde begraven in de moestuin en zijn we geëvacueerd naar Diergaarde.
Daar hebben ze in het bos met twee families een schuilkelder gegraven en in 1944 de bevrijding meegemaakt.
Tijdens een kermis te Diergaarde in 1964, kwamen ze die mensen weer tegen. Ik was aan het dansen met hun
dochter die even oud is als ik De naam weet ik niet meer. Mijn vader was in een vrolijke bui en wat hij toen t
egen mij heeft gezegd zal ik ook nooit vergeten.
Waar je net mee danste dat meisje is net als jij in de schuilkelder gemaakt.

Zo luu van de Boesj, dit was dan in het kort mijn herinneringen aan mijn geboortedorp en mijn levensloop.

Ik wil vanaf deze plek jullie allen fijne Kerstdagen toewensen en de beste wensen voor het nieuwe jaar.

Groet;

Peet Offermanns  
peter(punt)offermanns(at)planet(punt)nl

1962 tot 1992 in dienst Koninklijke Marine
1991 tot 2007 Internationale touringcarchauffeur    


Peet Offermanns
Drooghe Bol 2048
1788VD Den Helder
0223642306
0653439462

 

Peet bedankt.



 
Beste lezer van deze site, wilt u zelf eens meedoen aan deze rubriek of weet u iemand die mee zou willen doen aan dit klein interview, dan graag een mail naar contact@koningsbosch.nl