Koningsbosch

Koningsbosch of:

"De Boesj" 



Koningsbosch (gemeente Echt-Susteren)   
    

Koningsbosch

Als dorp eigenlijk een van de jongste dorpen. Eerder ook wel aangeduid als "Het Nieuwe Dorp". De huidige naam heeft het te danken aan de herinnering van de legendarische schenking van een koning met de naam Pepijn. Deze behield dit gebied na zijn schenking van het Echterbosch aan de inwoners van Echt.


Koninklijk Koningbosch
Door overerving via de graven en latere hertogen van Gelder o.a. Karel V, die de titel van hertog van Gelder ook voerde en Frederik van Pruisen kwam dit gebied aan de familie Oranje-Nassau, het huidige koningshuis. (Deze voeren nog altijd de titel Heer/Vrouwe van Montfort, waar het bestuur van het Gelders Overkwartier was gevestigd tot aan de Franse periode 1793-1813). Koningsbosch is gelegen aan de Prinsenbaan, van oorsprong het gedeelte van Romeinse heerbaan tussen Tudderen en Melick.
 

 TERUG


Echt-susteren.
Oppervlakte: 10.347 hectare

 

 TERUG


 

Koningsbosch en Echterbosch hebben heel wat café's gehad.

Wij hebben er een aantal opgespoord, klik hier om de verzameling te bekijken

 

 

 TERUG


 

Koningsbosch heeft diverse tankstations gehad.

Bekijk of download hier het PDF bestand

 

 

TERUG

 




Filmpjes over Koningsbosch en omgeving, door Jo Herfs.
Wegens groot succes van het promotiefilmpje over Koningsbosch deel 1, is deel 2 nu ook een feit.
Deel 2 gaat over Koningsbosch en omgeving.

Promotiefilm Koningbosch deel 1  
Koningsbosch en omgeving deel 2  
Winter 2010-2011  
Schildersclub "Mélange de Couleurs"  

Wie ook een film wil laten maken kan contact opnemen met Jo Herfs voor meer informatie

Onderstaande films zijn gemaakt door TV.Professionals Richard van Kruchten

Kloosterkapel  
Klooster buitenkant en entree  
Klooster kelder en binnenplaats  
Klooster chambrettes en zolders  
Kloostertuin  

Nog meer over koningsbosch

Kalkzandsteengroeve Koningsbosch  
Opening molenweg-koestraat 2009  
Opening molenweg-koestraat 2009  
Opening molenweg-koestraat 2009  
Opening molenweg-koestraat 2009  
Kranslegging 22 januari 2010  
Kranslegging 22 januari 2010  
Op de bank in Koningsbosch september-2010 TV Limburg
Opening SOAP 1990  
   
Megatransport door Koningsbosch  
Op You Tube vindt u nog meer filmpjes over Koningsbosch  
Het drama van Putbroek  
   
   

 

TERUG


 

Verken "de Boesj" en omgeving.

Fietsroute Koningsbosch- Selfkant (Oorspronkelijk aspergeroute, aangepast door Wim Dijcks)

Klik hier voor de printversie

Klik hier voor de printversie

 TERUG


 

Klik hier voor Roertriangel, bewerkt door oa. Wim Dijcks

 

TERUG



Grenspalenroute door Jos Loete


TERUG


 

Knopen lopen

"Knopen lopen Koningsbosch en Maria Hoop is volledig gerealiseerd!

Nadat recentelijk alle markeringen zijn geplaatst is nu ook het kaartmateriaal klaar".

Momenteel (augustus 2012) wordt er gewerkt aan de bewegwijzering van St. Joost, Echt en de

noordelijke delen hiervan.

Klik hier voor meer info over de knopen lopen route

 

 Kaarten verkrijgbaar bij het VVV kantoor in Echt.

TERUG


Pastorie.

  

 

Overzicht huidige activiteiten in de Pastorie: (februari 2015)

 

Elke eerste maandag van de maand van 20-21.30 u.: bijbelgroep

Dinsdagavond van 19.30-21.30: schildersgroep SMC

 

Donderdagavond van 20-21.30: repetitie kerkkoor


Spreekuren (pastoraal) en opgeven intenties, grafrechten, vooruitbetaalde diensten e.d.:
maandag van 11-12; dinsdag van 20-21 en zaterdag van 11-12.

 

Bibliotheek 

Vanaf zaterdag 9 januari 2016 is de bibliotheek elke zaterdag geopend tussen 11.00 en 12.00 uur.

U kunt de boeken niet alleen lenen maar ook ter plekke lezen.

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

Zorg In Eigen Dorp verzorgt voor u op woensdagavond een pc-inloopspreekuur.

U kunt van 19.00 tot 20.00 uur terecht in de pastorie voor problemen met uw pc. laptop, tablet, gsm, printer of andere apparaten.
Vragen over software enz.

 

Voor overige inlichtingen: Joseph Loete 0475 - 302066 of 06-51094052,   Joseph 

Koster  Ger. Jorissen 0475 - 300878
Pastorie 0475 - 301215

 

Wijkteams: 

De gemeente heeft een reorganisatie gehouden bij openbare werken, het wijkteam van Koningsbosch is niet meer bereikbaar in de pastorie.
Voor klachten dient men zicht wenden tot de gemeente onder telefoonnummer 0475-478478 of bij de gebiedsopzichter Lei Sevriens

 

 TERUG


Oos Heem

 

Opening 2014
 


 

Klik hier voor stand van zaken anno november 2012 

De Stichting Beheer Gemeenschapsvoorziening Koningsbosch beheert het gemeenschapshuis  “OOS HEEM”. 

Dit gemeenschapshuis is eigendom van de stichting.
Stichting beheer gemeenschapsvoorziening Koningsbosch
Kapelaan Verdonschotstraat 5
6104 BL    Koningsbosch 
voor inlichtingen: J.Houben 0475-301595
 
 
Statutair zijn de doelstellingen van de stichting als volgt vastgelegd:
“Het beheren en exploiteren van de aan haar verhuurde of in eigendom hebbende gebouwen die behoren te voorzien in de behoefte van geschikte lokaalruimte van alle bonafide verenigingen, stichtingen en groeperingen op maatschappelijk, levensbeschouwelijk, recreatief en cultureel gebied alsmede het organiseren of bevorderen van activiteiten ten behoeve van de gemeenschap van Koningsbosch”.
De kern van de activiteiten bestaat uit het beschikbaar stellen van lokaalruimte voor die groeperingen die daaraan behoefte hebben.
Uit de enquête die destijds bij het opheffen van het patronaat in samenspraak met het kerkbestuur gehouden is onder alle verenigingen van Koningsbosch bleek dat veel verenigingen een eigen “onderkomen/home”hadden. Een klein gedeelte had geen eigen plek en zijn sindsdien gebruiker van “OOS HEEM” of de voorganger daarvan (de oude Jongensschool waar nu appartementencomplex Prinsenhof zich bevind).
  
De stichting bestaat sinds 14 mei 1981 en heeft een bestuur dat uit 5 leden bestaat. Om belangenverstrengeling met de gebruikers te voorkomen zijn de voorzitter, secretaris en penningmeester onafhankelijke leden. Daarnaast is er minstens een lid dat wel binding heeft met een van de gebruikersgroeperingen, echter zonder last of ruggespraak.
  
In de huidige situatie is “OOS HEEM” met betrekking tot het gebruik verdeeld in 3 units t.w.:
Bibliotheek, Peuterspeelzaal en Algemeen gebruik. De units van de bibliotheek en de peuterspeelzaal zijn uitsluitend bestemd voor deze huurders. 
De unit Algemeen gebruik is te gebruiken door verenigingen, stichtingen en groeperingen zoals omschreven in de doelstelling.
  
Voor het algemeen gebruik staan de grote zaal, de kleine zaal en het keukentje ter beschikking met de daarbij behorende inventaris aan meubilair, porselein, glaswerk, bestek en faciliteiten voor het zetten van koffie/thee .
De stichting heeft bij de oprichting heel nadrukkelijk gekozen voor het afzien van horecafaciliteiten zoals een bar (ter voorkoming van valse concurrentie met de plaatselijke horeca) en voor het afzien van een beheerder. E.e.a. betekent dat de huurders gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor een goed beheer van het gebouw. De stichting stelt het gebouw ter beschikking door het verhuren en instant houden van het gebouw en de gebruikers dragen zelf zorg voor het netjes houden van het gebouw. Mede hierdoor is de huurprijs laag te houden en genieten de gebruikers maximale vrijheid bij het realiseren van hun activiteiten. Deze uitgangsprincipes zijn cruciaal gebleken voor de huidige gebruikers en voorziet in de behoefte aan lokaalruimte met optimale vrijheid voor de gebruikers. Naast het signaleren van dagelijkse ongemakken wordt er jaarlijks een overleg gepland met alle gebruikers. De gebruikers kunnen hier hun inbreng t.a.v. inrichting, faciliteiten e.d. doorgeven aan het bestuur. 
 

Bezettingsschema SBGK na renovatie

 

 

 

ruimte

 

morgen

 

middag

 

avond

 

 

zaterdag

 

 

 

 

 

 

 

 

zondag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

maandag

Ehbo

 

0.07

 

 

 

 

 

19.30 – 21.30 uur sept-april/mei

 

 

dinsdag

Bejaardenver

Myouthic/Jeugdharm.

Yoga

0.06

0.07/06

0.07

 

13.00 – 17.00 uur iedere 2e dinsdag maand

 

 

17.00 –19.00

19.00 – 21.30

 

woensdag

Trombosedienst

Zonnebloem

Zij-actief

Myouthic

0.06/0.07

0.06

0.06

0.07

 

09.30 – 10.30 uur

 

 

 

 

 

13.30 – 17.00 uur
(1 x /2 weken)

 

 

 

 

19.30 – 23.00 uur
(1 x per 2 weken)

12.50 – 13.50

 

donderdag

Bejaardenver

Myouthic

Yoga

0.06

0.07

0.07

 

 

 

13.00 – 17.00 uur

 

 

17.00 – 18.00

19.30 – 21.30 uur

 

vrijdag

Myouthic

Parochie-kienen

0.07

0.06

 

 

 

 

 

15.30 – 19.00 uur

19.30 – 22.00 uur (1x/maand)

 

 


De ontbrekende ruimtenrs. zijn algemene ruimten zoals gang, meterkasten en toiletten. Opm.: de ruimtenummers corresponderen met nrs. tekening die ook bij brandweer bekend is. Ruimte 0.10 (keuken) is een algemene ruimte voor alle gebruikers. Wordt in de ochtend gebruikt door Tafeltje Dek je voor opwarmen maaltijden.

De Peuterspeelzaal heeft een eigen ruimte die niet ingezet kan worden voor andere activiteiten gezien de aard van hun inrichting en activiteit.

Huiskamer/Huiskamer Plus ( ruimtenr. 0.02)en Zorgruimte  (ruimte 0.03) zijn permanent in gebruik voor hun eigen activiteiten.
Medegebruik kan alleen na uitdrukkelijke toestemming van de gebruikers én bestuur SBGK. Ruimte 0.07 is tevens de ruimte waar de bergkasten van alle gebruikers algemene ruimten gesitueerd zijn.

 


TERUG


Memoryspel Koningsbosch (in 2008 gratis uitgereikt aan elke inwoner met de postcode 6104)

 
Leuk om kado te doen.
De afbeeldingen van dit Memoryspel zijn typerend voor “de Boesj”
Een korte omschrijving op de bijlage, maakt voor iedereen duidelijk wat de betekenis is van de desbetreffende afbeelding.
Elke nieuwe inwoner van Koningsbosch zal dit spel aangeboden krijgen als welkomstgeschenk, dit spel kan tevens dienst doen als ”inburgeringscursus”. 
En niet te vergeten, als geheugentraining werkt het zeer effectief.
Vanaf vrijdag 5 december 2008 is dit spel te koop in de winkel van Muysers 1001 artikelen aan de Kerkstraat te Koningsbosch voor slechts € 6,-

  

Klik hier voor de bijlage van het memoryspel

TERUG


 

Kroniek van Koningsbosch:

Informatie uit boekje "De parochie Koningsbosch" door: E.Huisman 1978.

De naam Koningsbosch dateert uit de tijd van Karel V, zijn zoon Philip, die koning van Spanje was (de tweede helft van de 16e eeuw), had ook in deze streek enige bezittingen, verschillende dorpen en bossen.
Vandaar de naam "koninklijke bossen".

Nog in 1797 behoorden enkele van die dorpen aan Spanje, zoals o.a. Saeffelen en 't gehucht "Spaansch Huisje"- dat nog onder deze naam bestaat. Door de 80-jarige oorlog (1568-1648) werden door Echt 900 bunder van het Echterwald aan het Spaanse gouvernement verkocht ,dat stuk heette voortaan Koningsbosch, of Echterbosch of ook wel Echterheide. In het midden van de 18e eeuw wordt in ieder geval gesproken van het dorp Koningsbosch. Zoals ook de naam "Spaansch Huisken" in archiefstukken van 1770 voorkomt. In het "Spaans- Huisken" woonde de boswachter, die door het Spaans landsbestuur aangesteld was om de koningsbossen te bewaken.

Koningsbosch was eertijds niets dan 'n uitgestrekte heide- en bosland, de enkele huizen die hier en daar stonden waren meestal van arme bewoners, zandboertjes, houthakkers en steenbakkers.

Het eerste kerkgebouw (het voormalige patronaat) werd gebouwd in 1863, in 1992 werd het patronaat gesloopt. Met de bouw van de tegenwoordige kerk werd gestart in 1926, architect was dhr. Stuyt uit Den-Haag. Patroonheilige van parochie Koningsbosch is St.Gotthardus.

 

klik hier voor meer over onze  kerk

 


 

   

     

 

 

Pastoors en Kapelaans, (door E.Huisman geschreven in 1978)

Pastoors:
P.Kelleners 1861-1879(stichter van de parochie),
F.Damkes 1879-1886,
G.Hoester 1686-1891,
J.Goessens 1891-1893
C.Cremers 1893-1899,
P.Geusens 1899-1906,
W.Berger 1906-1909(navorser en schrijver van de eerste Koningsçssche parochiegeschiedenis),
J.Jongen 1909-1911(de latere deken van Echt),
J.Steinbusch 1911-1920(onder hem begonnen de plannen voor een nieuwe kerk.),
J.Kusters 1920-1931(onder deze pastoor met ééngebrekkige  hand werd de tegenwoordige kerk gebouwd)
P.Seegers 1931-1933(aan deze ziekelijke pastoor,die hier gestorven is, herinnert alleen nog de grafsteen),
P.Cramer 19337.1937 de pastoor- de alles weg gaf) ,
H.Knops 1937-1944 (na veel, gedaan te hebben voor het interieur van de kerk stierf hij plobseling, en ligt begraven naast pastoor P.Seegers),
J.de Winter.1944-1961 (hersteller van de, door de oorlog flink beschadigde kerk),
J.Tummers 1961-1973
(waarnemer pater J.Muris mei 1973-augustus 1973),
 E.Huisman 1973-........

                 In 115 jaar heeft de parochie nu de 16e pastoor..........

Kapelaans waren de volgenden:
R.Martens 1940-1941,
P.Martens 1941-1942,
(tijdelijk P.Verdijk juni-augustus 1942),
L.Verdonschot 1942-1944 (omgekomen in het concentratiekamp te Belsen, in Duitsland),
G.Coenen   1944-1945, en na een pauze
P.Peeters    1946-1947,
P.Vogels     1947-1950,
C.Bruynen  1950-1955,
J.Goossens 1955-1960,
P.Pisters     1960-1970.

Totaal 9 kapelaans in 30 jaar.
Met de twee tijdelijk aangestelden werkten 27 priesters tot nu toe (1977) in Koningsbosch.

TERUG

 



Klooster Koningsbosch
 
Informatie uit boekje "Echter Landj". door: P.J.M.Laumen.
Congregatie Liefdezusters van het kostbaar bloed.
Op 27-6-1873 werd de eerste steen gelegd. In de herfst van 1874 werd het in gebruik genomen.
De architect was ene Johannes Kayser uit Venlo, hij was een leerling van de bekende architect J.Cuijpers (station en het Rijksmuseum te Amsterdam.)
De bouwgrond werd ter beschikking gesteld door de erfgenamen van de welgestelde wijnhandelaar Martinus Rutten uit Ophoven, België.
De zusters huisden eerst in het klooster van St.Agnetenberg te Sittard. De eerste algemene overste was Sersaphine Spickermann, geboren in Rheinbach bij Bonn. Zij is de stichteres van het klooster in Koningsbosch.

       

De bewoners van Koningsbosch - Saeffelen - Bocket en Waldfeucht verleenden hand- en spandiensten. In die tijd was er in Koningsbosch slechts één paard, een magere schimmel, die aan Zwaantjeshof behoorde. In de loop der jaren is er heel wat verbouwd en bijgebouwd aan het klooster. In de bloeitijd van het kloosterleven waren er 40 postulanten en novicen en 70 zusters. Oorspronkelijk waren er meer duitse, dan nederlandse zusters, zodat tot 1916 de duitse taal de "klooster-taal" was. Het klooster had een eigen boerderij - tuin - bakkerij - wasserij en ziekenzaal. Veel Koningsbosschenaren hebben in het klooster hun brood verdiend.

In 1879 werd een Duitse school gestart (de Höhere Töchterschule en Duitse Huishoudschool) met internen, voor leerlingen van 8 tot 18 jaar.
In 1883 waren er 40 leerlingen.
Naderhand werd gestart met een Normaalschool voor de opleiding tot onderwijzeres.
In april 1896 werd deze school erkend als "bijzondere kweekschool".

Van 1930 t/m 1944 was er een ULO, nadien  MULO die in de jaren 70 MAVO werd.
Ook kwam er een Huishoudschool bij, de latere LHNO.
In 1961 waren er nog 191 internen, in 1981 waren dat er nog maar 11.
Eind juni 1982 sloot het internaat haar deuren.
In 1995 vertrokken de laatste zusters naar Sittard.
Tot op heden (2015) bepalen het klooster en de kerk nog altijd de sky-line van Koningsbosch.
 



Meer over het klooster

TERUG


 

Zusters, paters, kapelaans.

 

Koningsbosch heeft  diverse zusters, paters, kapelaans voortgebracht.
Kunt u de lijst aanvullen met tekst en/of foto's neem dan contact met ons op.

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Zuster Maria Gotharda Claassen (Zuster Consolata)

Geboren in Koningsbosch op 06-05-1923
Overleden in Sittard op       15-10 -2005

Zuster Consolata was diverse jaren wijkzuster in Koningsbosch en omstreken.

In 1964. na enkele jaren in Sittard en Goirle, hielp zij mee aan de opbouw van een nieuwe werkkring in Hengelo:
"Huize Backhagen , een bejaardenhuis, het eerste van de katholieke signatuur aldaar.
Hier was zij hoofd van de verpleging.

Na haar werk als verpleegkundige heeft zij zich nog verdienstelijk gemaakt als lid van de pastorale commissie.
Haar hobby was borduren en kaarten maken.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 TERUG

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 Zuster Aldegonda en zuster Jaqueline Knoops

 TERUG

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Pater Martin Nelissen

 

Pater Martin Nelissen bij Café/slagerij Nelissen bij zijn inwijding.

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Zuster Laurentia Katzenbauer

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 Zuster Aldegonda Knoops

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++|
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

TERUG



Waarom wordt de heilige Gotthardus in Koningsbosch vereerd?


In 1864 was de eerste pastoor van Koningsbosch, Kelleners, op vakantie in Reichersdorf (Beieren). Het was aan de vooravond van de viering van de 900ste geboortedag van Gotthardus. Pastoor Kelleners raakte ter plekke zo onder de indruk van de Gotthardus-verering dat hij via de bisschop vroeg om een reliek van de heilige. Zijn verzoek werd ingewilligd. Op 4 mei 1864 werd de relikwie plechtig het dorp binnengedragen. Sindsdien geldt Gotthardus als een soort 'tweede patroonheilige' van de parochie Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen in Koningsbosch. De Gotthardus-verering heeft zijn sporen nagelaten in de parochiekerk. Rechts van het koor is een St.Gottharduskapel gebouwd, met een zogenoemde kapelomgang. In deze kapelomgang worden de devotief- of danktegeltjes opgehangen. Verder is er een wijwatervaatje geplaatst en aan de zijde van de Gotthardkapel is in 1991 een gebrandschilderd raam aangebracht met de afbeelding van de heilige met enkele kinderen. De feestdag is 4 mei, maar de dag wordt altijd gevierd in het weekeinde volgende op die datum. Tevens vindt in dat weekeinde altijd de voorjaarskermis, of Gottharduskermis, plaats. Kermiszondag om 16.00 is er elk jaar de traditionele kinderzegen.

2004 is een jubileumjaar, 140 jaar verering van de heilige Gotthardus. Ter gelegenheid hiervan zijn er nieuwe bidprentjes gemaakt, compleet met zijn levensbeschrijving en een speciaal gebed. (zie afbeelding hieronder)

Gotthardus werd in 960 geboren in Beieren. Op dertigjarige leeftijd trad hij in, in een Benedictijner klooster. Zes jaar later werd hij als abt aangesteld. Hij maakte indruk door zijn pastorale bewogenheid en door zijn streven om misstanden binnen de kerk en kloostergemeenschap uit de wereld te helpen. In 1022 werd hij tot bisschop van Hildesheim benoemd, een ambt dat hij tot zijn dood in 1038 bekleedde. Ongeveer een eeuw later werd hij heilig verklaard. De voorspraak van de heilige Gotthardus wordt ingeroepen om te genezen van reuma, jicht en kinderziektes.

TERUG



Inzegening nieuw kruis pastorie tijdens de sacramentsdag op 25 juni 2006



Het kruis is gerestaureerd door Dhr. P.Vrehen
Opschrift: Denk ook in het heden aan geloof en goede zeden


TERUG



Nieuwe pastoor

Vanaf juli 2005 heeft Koningsbosch een nieuwe parochieherder.
Pastoor Bert Mom is de nieuwe pastoor van de parochies Pey, Koningsbosch en Maria-Hoop.

De 38 jarige pastoor Mom , geboren in Brunssum, staat graag tussen de mensen. Hij merkt dat deze houding gewaardeerd wordt en dat de mensen gemakkelijk naar hem toe komen, ofschoon een bepaalde afstand soms ook goed kan zijn. Het is zoeken naar een goed evenwicht tussen afstand en nabijheid. Hij vind zichzelf in geloofszaken niet conservatief, maar is zeker geen nieuwlichter, hij staat ergens in het midden. Zijn credo is "gelovige durf".
Mom belandde na zijn studie aan de Heerlense Universiteit voor Theologie en Pastoraat, terecht in het bisdom Breda. In totaal heeft hij er 11 jaar gewerkt, eerst als pastoraal werker, later als diaken en priester. Hij was pastoor in vijf parochies in de zuidwesthoek van Brabant, op de grens met Zeeland.
Mom had er tegenover de bisschop nooit een geheim van gemaakt ooit graag terug te willen naar zijn geboorte-provincie. Zijn verlangen werd gehonoreerd. Door het tekort aan priesters moeten steeds meer parochies hun pastoor delen. Mom ziet de oplossing voor dat probleem vooral in pastoorsgroepen, overlegorganen van vrijwilligers die bepaalde klussen van de pastoor kunnen overnemen.Veel dingen zouden de parochianen zelf kunnen doen, zoals avondwakes, het organiseren van ziekenbezoek en het contact leggen met nieuwe parochianen. "gelovige durf"
                                       
Inhuldiging Pastoor Bert Mom

Zaterdag 10 september 2005 heeft de officiele kennismaking met onze
nieuwe pastoor Dhr.Bert Mom plaatsgevonden
tijdens de plechtige eucharistieviering van 19.00 uur.
Pastoor Mom is op zondag 17 juli 2005, tijdens een plechtige
eucharistieviering in de parochiekerk van Pey door deken
J. Kuijer van het dekenaat Susteren-Echt geïnstalleerd als
pastoor van de parochies van Pey, Maria-Hoop en Koningsbosch.
Sindsdien is hij in onze parochie werkzaam.

 

TERUG



Inzegening nieuw kruis 2005
Maandag 5 september 2005 is het nieuwe kruis aan de Pastoorsweg ingezegend.

Het oude kruis daterend uit 1891, was gestolen (oktober 2004) zoals ook het schilderij van O.L.Vrouw
van Altijddurende bijstand. Het kruis was vervaardigd door Martien Erkens uit het naburige Saeffelen,
en werd op het graf van zijn vader geplaatst. Toen dit graf in 1908 geruimd werd is het kruis geschonken
aan de toenmalige pastoor Berger van Koningsbosch, die het aan de Pastoorsweg een plaats gaf.
Het kapelletje is in 1953 gebouwd door de familie Geilen-Peeters, voordat zij naar Canada emigreerden.
Een inwoonster van de Prinsenbaan stelde haar schilderij van O.L.Vrouw van Altijddurende bijstand spontaan ter beschikking voor het kapelletje.
Mevrouw José Goyarts uit het buurtschap Spaanshuiske schonk het smeedijzeren veldkruis.
Dit kruis is door de beheerder van het kapelletje Har Muijsers gerestaureerd, met de financiële ondersteuning van de stichting kruisen en kapellen uit Echt.

  

TERUG



In 2011 wordt het kapelke aan de Pastoorsweg gerestaureerd in het kader van Landmark Midden Limburg.

Door het inzenden van uw dierbaarste plekje kon deze plek tot Landmark gekozen worden.

Dit kapelletje met zijn markante lindeboom is in 2010 door de Provincie Limburg tot een van deze Landmarks gekozen.


Landmark Koningsbosch L1
Landmark Koningsbosch Provincie Limburg2

 

TERUG


Molen Koningsbosch

TERUG



De geschiedenis van de noodklok

Tijdens de tweede wereldoorlog werden de klokken van onze kerk door de Duitsers meegenomen. Zij gebruikten het materiaal, vooral het lood, voor de oorlogsindustrie.

Dhr. Theo Stoffels, die werkzaam was in de staatsmijn Maurits, heeft daar (waarschijnlijk) in 1944 een klok gemaakt van een stalen pijpleiding.

Sef Nelissen, van de toenmalige busonderneming Nelissen, heeft de klok met de "koelbös" naar Koningsbosch gebracht.

Johan Stoffels heeft via enkele katrollen de klok in zijn eentje de toren ingehesen. Na enige strubbelingen heeft men de klok aan het luiden gekregen, en daarmee was de noodklok "geboren".
Na de oorlog kreeg de noodklok een eerste ereplaats op het plantsoen voor de kerk. Piet Weijgertse dichtte en schilderde een tekst op de klok. Toen dit plantsoen werd opgeruimd, kwam de klok als oud ijzer tegen de zijgevel van de kerk te staan en sleet de tekst eraf.
Enkele vrijwilligers hebben de klok daarna in de pastorietuin geplaatst op een verhoging van Belgische keien en er een dakje boven geplaatst. De oorspronkelijke tekst werd toen in een koperen plaat gegrift, die later is vervangen door en stenen plaat.

Na de aanleg van de rotonde bij de kerk, is de klok in 2004 opnieuw gerestaureerd door vrijwilligers en verplaatst naar het parkeerterrein naast de kerk, waar zij op 22 januari 2005 opnieuw is ingezegend, op de dag af 60 jaar na de bevrijding van Koningsbosch.


 
Zo is de noodklok gebleven wat hij was.
Een teken dat het recht zegeviert over het onrecht.

TERUG


Oorlogsmonument


Direct na afloop van de Tweede Wereldoorlog, 18 februari 1945, werd er op een vergadering van het kerkbestuur gesproken over het oprichten van een oorlogsmonument voor de slachtoffers van de oorlog.

Omdat het kerkbestuur toen niet de middelen had om een dergelijk monument te bekostigen, werd besloten dat het monument er moest komen door vrijwillige bijdragen van de inwoners van Koningsbosch.
Eind 1948 was het dan zover en werd het oorlogsmonument op de noordzijde van het parochiekerkhof geplaatst.
Op dit monument staan de namen vermeld van de 32 inwoners van ons dorp, die tengevolge van de Tweede Wereldoorlog, in Koningsbosch of elders zijn omgekomen.
De naam van kapelaan Verdonschot staat er twee keer op, een keer tussen de andere namen en een keer in het midden. Dit is gebeurd, omdat men het niet voldoende vond, dat deze priester gewoon tussen de anderen vermeld stond. Op het bidprentje van kapelaan Verdonschot staat onderstaande zin uit één van zijn kampbrieven: De gevangenis is voor mij een mooie tijd van vasten en boete, ik ben blij iets te mogen lijden.
In dit oorlogsgraf zijn vijf mensen begraven die in of in de directe omgeving van Koningsbosch zijn omgekomen, de anderen zijn voor het merendeel begraven in de plaats waar zij gestorven zijn.

Begin 2004 lag het monument er tamelijk vervallen bij. Het kerkbestuur en de dorpsraad dienden bij de Gemeente Echt-Susteren een verzoek in om het monument op te knappen. Dit verzoek werd gehonoreerd en door de fa. Utens uit Echt werd het gerenoveerd.
22 Januari 2005 werd het oorlogsmonument, samen met de noodklok opnieuw ingezegend.


Op  zaterdag 22 januari 2005 werd de noodklok ingezegend, alsook het oorlogsmonument op het kerkhof, dit ter gelegenheid van 60 jaar bevrijding Koningsbosch.
Het was een indrukwekkende gebeurtenis onder een koude hemel. 

===============

 

In 2009 werd door enkele vrijwilligers het bevrijdingsmonument geplaatst bij de kerk.

 

Inzegening van het monument in de kerk

Bevrijdingsmonument onthuld en ingezegend op 25 januari 2009

Met het monument dat door steenhouwerij Joop Utens uit Echt vervaardigd is met financiële steun van de gemeente Echt Susteren, heeft Koningsbosch een blijvende en tastbare  herinnering aan haar bevrijding door de 52nd Lowland Division.
Team en leerlingen van basisschool Keuningshöfke  hebben dit monument geadopteerd.

Thank you liberators!!

 

 TERUG



Osteopathie bij Calma in Koningsbosch


 

 TERUG


 

Aan Theulke een Een grensgeval.

De naam "Aan Theulke" is ontstaan uit het feit dat zo lang hier huizen aan de grens staan, de familie Tholen hier woont.

Het eerste huis dat hier stond is niet de boerderij, maar het witte huis(nr.55). Dat is omstreeks 1850 hier gebouwd. Het huis dateert eigenlijk van 1734, het heeft tot 1850 in Langbroich (Dld) gestaan. Daarna is het afgebroken en in Nederland opgebouwd. Dit is voor een deel te verklaren vanwege het feit dat veel duitse families in die periode van Duitsland naar Nederland verhuisden. Veel van de Koningsboscher familienamen vinden hun oorsprong in het aangrenzende Duitsland.

Vlak na 1850 is de grote boerderij gebouwd (nr.56) Van het oorspronkelijke woonhuis aan de straat resteert nu alleen nog een muurtje. Het is tijdens een brand verwoest.

"De grens biej Theulke" was ook het tafereel van smokkelaars praktijken. Met name koffie en vee werd hier over de grens gesmokkeld. Een "sport" waar ook de familie Tholen goed in was.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog maakte het gebied deel uit van de gedemilitariseerde zone, mensen mochten hier niet meer wonen. Op een gegeven moment is de grote schuur ook door Amerikaanse soldaten (de Tommy's) ingenomen als slaapplaats en om hun tanks in te stallen.

Tegenwoordig heb je vanaf deze naar het oosten een prachtig uitzicht op het windmolenpark tussen Saeffelen en Waldfeucht.

Bekijk aan de westkant richting het dorp ook zeker eens de boomsculpturen.

Omdat de kastanjebomen aan de Kapelaan Verdonschotstraat ziek waren moesten deze gekapt worden. De dorpsraad van Koningsbosch kwam echter met het idee de bomen een tweede leven te geven door de afgezaagde stammen om te laten vormen tot beelden. Boomkunstenaar Roel van Wijlick heeft dat in 2010 gerealiseerd. De beelden zijn symbolen voor de historie en de cultuur van het dorp.

Zo verwijzen een kapelaan en een kerkuil naar de centrale plaats van de kerk in de dorpsgemeenschap, en een kloosterzuster naar het monumentale (voormalige) klooster, dat zo bepalend is voor het dorpsgezicht, maar helaas steeds meer in verval dreigt te raken.
De beeltenis van een korenwolf verwijst naar het leefgebied van deze beschermde diersoort ten oosten van Koningsbosch, en een papegaai naar de plaatselijke carnavalsvereniging. De smokkelaar mag in dit rijtje symbolen niet ontbreken!

In 2011 zijn er nog twee bomen omgevormd tot beelden: een tennisser vanwege de tennisbaan even verderop en een muzikant die de vele muziekverenigingen van het dorp vertegenwoordigt.

Met dank aan Marcel Hartjes.

 

 

TERUG


 Monumentaal graf meester Knols

TERUG


        
Mariakapel aan de Molenweg (kapel der genezing)

 



meer over deze kapel


TERUG


Maria-Kapel Spaanhuisken

Vòòr de bouw van de kapel, moesten de bewoners van Spaanhuisken, wilden zij hun zondagse plicht vervullen, naar de St.Landricus in Echt.

De pastoor van Echt was op zijn beurt dagenlang onderweg om de zieken in het afgelegen gehucht van zijn parochie de H.Communie te brengen. Daarom was het te begrijpen dat de parochianen zich bij het bisdom inzetten voor een tweede kapelaan, hetgeen in 1826 lukte.

Toen gedurende de zogenaamde “Kulturkampf” het geloofsleven over het algemeen sterk tanende was, bouwden de Saeffelenaren de Kapel in eigen regie. Opdrachtgever was Heinrich Bodens een, in 1733 in Obspringen geboren, heerboer met drie boerderijen, waarvan één gelegen te Spaanhuisken.

De kapel op het Spaans Huiske zou van 1859 zijn, en toen gebouwd zijn voor de bewoners van Saeffelen in verband met
de KultUrkampf.
Als initiatiefnemers worden genoemd: L.Houben en H. Ridderbeks. De opdrachtgever moet TheodoorBodens zijn, dezelfde die de molen van Waterloo gekochtheeft. Boven de deur staat een Maria-beeldje, dat misschienvan omstreeks 1700 is. Het altaar en de banken zijn gemaakt
door Peter Bodens, uit dankbaarheid dat zijn zus van een ernstige ziekte genas; waarschijnlijk rond de eeuw-wisseling.
Die zus was gehuwd met Wilhelm Dahlmanns, die in Saeffelen een beeldhouwwerk-bedrijf had waar Peter Bodens werkte.
Altaar en banken werden per kruiwagen over-gesmokkeld.maar de beide mannen die dit deden: Peter Hendrix en Jozef
Bodens werden aan de grens door een protestante commies gepakt. Maar de zaak liep na 14 dagen toch met een boete af
en altaar en banken werden geplaatst. Enige mannen, onder wie W. Brandts, reisden naar de bisschop en ontvingen een altaarsteen.
Er wordt verteld, dat bij het overlijden van een ongehuwde in het Spaans Huiske, zijn nabestaanden iets aan het kapelletje
moesten schenken. De nog aanwezige smeedijzeren lampen zijn een geschenk van de familie van de overleden vrijgezel
Christiaan Dauven.
Niet meer aanwezig, zijn de gesmokkelde banken. Die er nu instaan zijn afkomstig uit de oude kerk. (het patronaat.)
Ook niet meer aanwezig is het vroegere doodsbrett, een smalle lange plank, zwart geverfd. (vermoedelijk 1,50 à 2 m. bij
0.40 m.), die bij sterfgevallen voor het huis van de overledene werd geplaatst. Dit liekbrett had als opschrift:
"Heute mir morgen dir." En er stond de afbeelding van een doodshoofd op met er onder gekruiste botten.

De kapel is bij het gouden bestaansfeest van de kerk 1 mei 1977, opnieuw ingezegend, na een grondige restauratie die de
inlossing was van een belofte. Tengevolge van de grote droogte in de zomer van 1976 pelgrimeerden een honderd mensen
samen met pastoor E. Huisman negen dagen naar de kapel.
Zij baden dan vanaf het begin van de dr. Fellsweg het rozenhoedje. Tegen het einde van de noveen had de pastoor beloofd voor de
restauratie zorg te dragen, als er regen kwam.
En als die niet komt. breken we het kapelletje af had hij voor de grap gezegd. Na het rozenhoedje van de negende dag begon het
ineens te regenen, maar . . . dankzij een sproeier. óók als grap door enkele bewoners van het Spaans Huiske op het dak van de
kapel gezet. Blijkbaar heeft onze Lieve Vrouw de grap weten te waarderen want een paar uur later begon het echt te regenen.
En zo is de kapel het sieraad van het Spaans Huiske geworden.
 
Deze gebeurtenis is vervolgens vastgelegd in een gebrandschilderd venster dat is aangebracht in de rechtergeven van de kapel. Het venster is vervaardigd door pater Victor van de Abdij Lilbosch.

Op 28 oktober 2001 is de kapel her-ingezegend.
meer over deze kapel


Op 1 november 2009 werd het 150 jarig bestaan van deze kapel gevierd.
Onderstaande tekst werd voorgedragen door Jose Goyaarts.

De geschiedenis van het gehucht Spaans Huisken dateert van enkele eeuwen geleden.
De gewesten rondom Echt stonden in die tijd onder Spaans bestuur. Ter bewaking van de uitgestrekte bossen in deze streek werd er een boswachter aangesteld, die in een huis woonde dat de naam Spaansch Huiske kreeg.
Eromheen werden al snel meer huizen gebouwd en zo werd er in 1770 voor het eerst gesproken van de “Spaensche Huizen”.
Er wordt ook wel verteld, dat in die tijd een Spaanse prinses een buitenverblijf hier bezat, en dat daar de naam Spaans Huisken vandaan komt. De funderingen van dit buitenverblijf bestaan nog en bevinden zich tegenover de kapel. In ieder geval klinkt het prachtig en zijn de inwoners nog steeds trots op deze naam.
In die tijd ging men naar de kerk in Saeffelen omdat Koningsbosch een heel eind lopen was, maar in 1859 besloten de bewoners, een eigen kapel te bouwen. Ze vroegen toestemming aan de bisschop en ontvingen een altaarsteen. Deze steen bevindt zich nog in het altaar. Het altaar werd in Saeffelen vervaardigd als dank voor een verkregen genezing. Vroeger bevonden zich in de kapel 14 kruiswegstaties en een z.g. doodsbrett, een lange, zwart geverfde plank, waarop te lezen stond “Heute mir, morgen dir”.
Was er in het gehucht een sterfgeval, dan werd deze plank voor het huis van de overledene geplaatst. Deels wonen hier nog steeds generatie op generatie mensen met dezelfde namen, zij zijn terecht erg trots op deze kapel, die door hun voorvaderen gebouwd is.
De kapel is opgedragen aan de H. Maria. Vaak bezoeken mensen uit de streek de kapel om even een kaarsje aan te steken en te bidden voor zieke medemensen of om te vragen om steun.
Het 100-jarig bestaan werd feestelijk gevierd.

In 1977 werd de kapel grondig gerestaureerd en opnieuw ingezegend. Deze restauratie had met een belofte te maken. Tengevolge van de grote droogte in de zomer van 1976 pelgrimeerden zo’n honderd mensen samen met Pastoor Huisman negen dagen naar de kapel. Gedurende hun voettocht langs de hele Dr. felsweg werd het rozenhoedje gebeden. Als er regen zou komen tegen het einde van de noveen, had de pastoor de restauratie beloofd. Zou er geen regen komen, dan zou het kapelletje worden afgebroken. Na het rozenhoedje van de negende dag begon het opeens te regenen, maar het wonder werd verricht door enkele inwoners van Spaans Huisken, die een sproeier op het dak van de kapel geplaatst hadden. Korte tijd later begon het gelukkig echt te regenen.
In 2001 was het dak van de kapel aan vernieuwing toe en dankzij financiële steun van o.a. de bewoners van Koningsbosch, werden het dak en de balken helemaal gerenoveerd. In oktober van dat jaar werd de kapel opnieuw ingezegend.
Vandaag, 1 november 2009,  vieren wij het 150-jarig bestaan.
Wij als bewoners van Spaans Huisken zijn trots op deze kapel en we waarderen het zeer, dat er twee keer per jaar een mis mag worden opgedragen.
We zullen de kapel blijven koesteren en we hopen, dat veel mensen van beide zijden van de grens hier rust en steun blijven vinden.


Foto's van het 150 jarig bestaansfeest kapel Spaanshuisken 



 

TERUG


 


klik op de foto
(allerzielenprentjes 1996 -  2017)



kijk ook eens op graftombe.nl

TERUG


Pastoor Patricius Cramer 14-04-1888  15-04-1955†

 

Hij was van 1933 tot 1937 pastoor van Koningsbosch en van 1937 tot aan zijn dood 1955 pastoor van Pey.

Voordat hij in 1933 tot pastoor werd benoemd was hij 15 jaar docent wiskunde aan het gymnasium te Rolduc.
Het semenari had hem direct na zijn priesterwijding aan het werk gezet als leraar. Hij was als docent erg begaan met het welzijn van zijn leerlingen.Bovendien ging hij in opdracht van de bisschop wis- en natuurkunde studeren aan de gemeentelijke universiteit van Amsterdam.
Hij was een herder voor alle parochianen. Hij staat bekend om de vele goede werken die hij tijdens de oorlogsjaren voor velen heeft verricht.

Tijdgenoten noemden hem onder meer; die harde werker - de zwoeger Gods - de Vader der armen - de pastoor die alles weggaf - een weldoener en een pastoor die blaakte van ijver.
De reeds bekende en verzamelde goede werken en de uitspraken van zijn tijdgenoten zijn voor een groep mensen aanleiding geweest om een stichting op te richten, die zich inzette voor een mogelijke zaligverklaring van pastoor Cramer.

Maar voor een zaligverklaring vraagt de Kerk om een wonder, bijvoorbeeld genezing van een ongeneeslijke ziekte, in dit geval dus op voorspraak van pastoor Cramer.

Op 10 april 2005 is er een borstbeeld van hem geplaatst in Pey.
Anno november 2005 is er een boekwerk verschenen over deze bijzondere herder.

Zoals u wellicht gehoord of gelezen heeft is er een stichting in het leven geroepen ter bevordering  van de zaligverklaring van pastoor Cramer.
Meer over de Stichting Pastoor Cramer
.

TERUG


 Selfkant (de meest westelijke gemeente van Duitsland)
(bron: Wikipedia)

Omdat Koningsbosch direct aan de Duitse grens is vastgeplakt, is het interessant  om iets van de geschiedenis van de Selfkant te weten.
Nederlands drostambt Tudderen
Na de Tweede Wereldoorlog  is Selfkant op 23 april 1949 geannexeerd door Nederland als
schadevergoeding voor  de oorlog. Het door de Duitsers gekozen bestuur werd door Nederland naar  
huis gestuurd, omdat het in strijd was met de Nederlandse grondwet.
De Duitse inwoners kregen een Nederlands paspoort  met de speciale vermelding "wordt behandeld als
Nederlander". De Landdrost  werd door de Nederlandse regering benoemd als bestuurshoofd van het
drostambt Tudderen, zoals de bestuurlijke naam van de Selfkant nu luidde. De regering wilde een
overgangsregeling voor ex-Duitse gebieden instellen. Het Duitse bestuur zou als adviesorgaan
functioneren. In die tijd werd er veel geïnvesteerd in de nu Nederlandse Zelfkant, onder andere in het
bouwen van woningen en wegen. Ook vestigden veel Nederlanders zich in het gebied. Delen van de stad
werden vernederlandst. Tot op heden is de Nederlandse invloed nog aanwezig.
In de Nederlandse periode is de N274 aangelegd, die Roermond met Heerlen verbindt.
Ook na 1963 is de weg  een smalle strook Nederlands grondgebied gebleven en voorzien van  
ongelijkvloerse kruisingen met duitse wegen, zodat een paspoort op deze weg niet nodig was. Op 25  
februari 2002 is de weg alsnog teruggeven aan Duitsland, en in de loop van 2004 zijn aansluitingen aangelegd met diverse wegen, onder andere met de B56  tussen Gangelt en Susterseel.
In maart 1957 begonnen de officiële onderhandelingen tussen Nederland en Duitsland over de teruggave van het gebied.

Duitse gemeente.
Sinds 1 augustus 1963 hoort Selfkant weer bij Duitsland, na betaling van 280 miljoen Duitse mark. Uit het bestaande drostambt Tudderen werden de oude gemeenten Havert, Hillensberg, Höngen, Millen,
Susterseel, Tudderen en Wehr gevormd. Twee maanden laten, op 21 oktober 1963,
werden weer de eerste gemeenteraadsverkiezingen onder Duits gezag gehouden.
De 7 gemeenten werden, met de gemeente Saeffelen uit het Amt Waldfeucht op 1 juli 1969 samengevoegd tot de gemeente Selfkant.
 
Met 233 inwoners per km² geldt Selfkant als een landelijke gemeente. Vanwege de gunstige prijs van de
grond is de gemeente tegenwoordig (2005) zeer in trek bij jonge gezinnen.  
Ook trekken vele Nederlanders  de grens over, om hier een eigen woning te bouwen. Ruim een kwart tot
de helft van de inwoners is Nederlands.
www.selfkant.de

TERUG




Verhaal: Het proces-verbaal van de grensverloop tussen Nederland en Pruisen (1818)
vertaling Frans-Nederlands:Nanouk Janssen

(…) Vervolgens wordt de grens gevormd door een dubbele sloot, ook wel Landgrabe (“landgraaf”) genoemd, die aan Pruisen toebehoort. De grens loopt door tot aan een klein bos, genaamd Haasenwinkel, waar een “landgraaf” begint waarvan de ene sloot Pruisisch en de andere sloot Nederlands grondgebied is. Van hieruit loopt de grens door tot aan de weg bij het veld dat Louverbuschge wordt genoemd en waar een grenspaal met het nummer 329 is geplaatst. De drie tussenliggende grenspalen hebben de nummers 326, 327 en 328.


        
Vanaf grenspaal 329 wordt de grens gevormd door een sloot die het Nederlandse Louverbuschge scheidt van het bouwland dat bij het Pruisische Waldfeucht hoort. De grens loopt door tot aan de weg met grenspaal 330, waarna ze de weg doorkruist en verder loopt tot aan een volgende “landgraaf” waar grenspaal 331 staat.
 

Deze dubbele sloot vormt de grenslijn tot aan het uiteinde van een stuk land dat aan Johannes Arnoldus Reinarts toebehoort. Hierop is grenspaal 332 geplaatst. Van daaruit doorkruist de grenslijn drie wegen en loopt verder in de richting van een sloot waar grenspaal 333 staat.

       
Genoemde sloot vormt de grens tot aan de uitspringende hoek die ze maakt op Nederlands grondgebied. Deze hoek is gemarkeerd met grenspaal 334. Vervolgens loopt de grens door het bouwland naar de grote weg van Waldfeucht. Aan de rand van deze weg – op een afstand van 77 yard (= ca. 70 m.) verwijderd van grenspaal 334 – staat grenspaal 335.



De grenslijn wordt hier gevormd door de rand van de grote weg door Waldfeucht, dat aan Pruisen toebehoort. De lijn loopt door tot aan een sloot bij het ven dat Koedrank wordt genoemd en waar grenspaal 336 is geplaatst.
Hierna doorkruist de grens de weg en het ven en volgt een sloot tot aan het uiteinde van een kreupelbosje dat toebehoort aan Antonius Schellers uit Waldfeucht. Hier staat grenspaal 338.


De tussenliggende grenspaal 337 is geplaatst op het punt waar een weg de rand van de eerder genoemde sloot raakt.
Van hieruit vormt een kleine heuvel de grens tot aan de weg van Waldfeucht naar Roermond waar aan elke kant een grenspaal met nummer 440 is geplaatst; de tussenliggende grenspaal heeft nummer 339.

TERUG

==============================

Klik hier voor de grenspalenroute gemaakt door Jos Loete

   

 TERUG